Parafia Wielgolas

Wielgolas wzmiankowany był po raz pierwszy w początkach XVI wieku. W 1540r. nazwę zapisano Vyelkijlasz, w 1565r. - Wielki Lasz, w 1576r. Wielkilas, w 1613 - Wielkilasz, w 1660r. - Wielgolas, następnie w 1765r. -Wielkolas, 1789r. - Wielgolasz. Nazwa na przestrzeni stuleci nie ulegała zasadniczym zmianom. Odnosiła się do wielkich lasów, rozciągających się dookoła małej, założonej na ich skraju wioski. Już w połowie XVI wieku istniał w Wielgolesie folwark a na terenie dóbr Wielgolasu znajdował się młyn i karczma.
Przy drodze z Wielgolasu do Budek Wielgoleskich stało trzy krzyże prawdopodobnie na upamiętnienie ofiar powstań, tam też było drzewo na którym, wg podań, miała się objawić Matka Boska idącym do pracy w folwarku ludziom. Przybywały tu każdego roku pielgrzymki szukające pomocy w cierpieniach i pocieszenia w niedoli u Matki Bożej Łaskawej. W maju 1930r. po nabożeństwie przy trzech krzyżach postanowiono aby na cudownym miejscu postawić kapliczkę. Ludzie zadeklarowali dobrowolne datki na ten cel, materiał potrzebny na budowę i obiecali, że wykonają różne prace. Poświęcenie fundamentów kapliczki nastąpiło dnia 29 czerwca 1931r, kiedy to do Wielgolasu przybyły liczne pielgrzymki, m.in. z Latowicza, Garwolina i Siennicy. Dnia 13 września na różaniec do Wielgolasu przybyło w kompaniach z różnych nawet odległych stron około 6000 ludzi.   Dnia 9 sierpnia 1932r. sporządzono akt hipoteczny darowizny u rejenta w Warszawie. Państwo Wyleżyńscy przekazali pod kaplicę 2040 m2 ziemi. Komisja Architektoniczna i Władze Wojewódzkie zatwierdziły plany budowy kaplicy sporządzone przez inż. Michała Sławińskiego W 1933r. Kuria metropolitarna Warszawska wydała zezwolenie na odprawianie Mszy Świętej raz w miesiącu na tarasie kaplicy. Prace wykończeniowe zostały zakończone w 1934r. Na ścianach kaplicy zjawienia znajdują się ludowe malowidła, przedstawiające epizody, które miały miejsce w XIX wieku w Wielgolesie. Na jednej ze ścian wykonany jest opis wyjaśniający, że "Kaplica zawiera drzewo, na którym zjawiła się Matka Boża idącym do pracy w folwarku ludziom.   Fakt ten przedstawia obraz z lewej strony. Obraz na ścianie po stronie prawej zawiera pierwszy cud - uzdrowienie przy studzience, przez obmycie wodą." Jak mówią miejscowi ludzie, freski na ścianach kaplicy w pełni oddają wydarzenia, które miały miejsce w Wielgolesie. Kaplica pw. Matki Boskiej Łaskawej wzniesiona w latach 1931-1934, wg projektu arch. Michała Sławińskiego zapoczątkowała proces utworzenia tu odrębnej parafii.
W końcu 1950 roku rozpoczęte zostały starania o wyłączenie Wielgolasu i sąsiednich wiosek z parafii Latowicz i utworzenie nowej parafii. Kuria Metropolitarna w Warszawie wydała już dn.15.XII.1950r. pismo oznaczone numerem A.6424, w którym przychyliła się do prośby mieszkańców Wielgolasu i sąsiednich wiosek, zezwalając na utworzenie tu parafii. Datę tę można uznawać za początek istnienia parafii Wielgolas. Dekret erekcji parafii (nr.4102) podpisany został przez ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego dopiero w dniu 27 lipca 1952r.    Kościół parafialny wzniesiono w latach 1957-1961 wg. projektu architekta Zygmunta Konarzewskiego. Wybudowany został dzięki staraniom ks. Wacława Korysia oraz okolicznej ludności przy znaczącej pomocy ludności Grójca poprzedniej parafii ks. Korysia. Świątynia liczy 31,9 m długości 19,1 m szerokości, wysokość do szczytu dachu wynosi 17,9 m, zaś wieża ma 6m wysokości. Do parafii, poza Wielgolasem należały wioski: Borówek, Transbór i Budy Wielgoleskie.